Wat zoekend rondkijkend arriveren de deelnemers aan de Hilversumse Bostraining bij de kantine van korfbalvereniging De Corvers, midden in het … Corversbos. Moeten we hier zijn? Dit wordt al snel bevestigd als Irma namens de organisatie in boswachterstenue de lopers welkom heet.
Zoals uit de inleidende woorden van Irma al snel bleek… dit zou een avond worden waarbij lopen, bijpraten en kennis opdoen hand in hand zouden gaan. Om te voorkomen dat Martien een lied zou aanheffen over Hand in Hand gingen we snel op pad.
Als volleerd gidsen leidden de BRC-boswachters ons langs de landgoederen in dit mooie stukje Gooi. Ik woon al twaalf jaar in Hilversum, maar loop hier toch echt te weinig. Op vakantie in het buitenland vind je zo’n gebied bijzonder, thuis merk je het niet eens meer op. Maar vanavond worden we door de organisatie weer eens met de neus op de feiten gedrukt: Wat een mooi loopgebied, vlakbij huis! Heerlijke paadjes, lekker groen en vol geschiedenis.
Waarom er mooi Goois zand geruild werd voor huisvuil uit Amsterdam.
Je bent je vrouw zat en probeert haar daarom krankzinnig te verklaren.
Namen van Canadese soldaten gekerfd in bomen vol geschiedenis.
Waarom de Gnoelaan de Gnoelaan heet.
Etc.
In de kantine van De Corvers staat na afloop heerlijke appeltaart op ons te wachten. Buiten kijk ik nog even om me heen. Een bijzondere plek. Een golfbaan en een korfbalveld, midden tussen de fraaie buitenplaatsen. De welgestelde familie Six speelde een belangrijke rol in de glorietijd van dit gebied. Dankzij Louise Six wordt er tot op de dag van vandaag nog volop gesport midden tussen de buitenplaatsen. Zij bepaalde in haar testament dat een deel van het landgoed een sportbestemming diende te houden.
Als sportliefhebbende BRC-ers heffen wij in de kantine dan ook het glas op Louise Six!
En uiteraard op deze mooie bostraining. Bedankt voor de organisatie! Dit is zeker voor herhaling vatbaar.
Maandagavond 8 mei j.l. hebben 18 trainers en leden van de BRC de (bij)scholing reanimatie gevolgd aan de Reeweg.
Het was een leerzame avond. Voor de één was het de eerste keer, voor de ander een herhaling. Toch leer je altijd weer nieuwe dingen en is het goed de techniek en het handelen met elkaar door te nemen. Dit wordt al jaren gedaan door de goede en gedreven instructeur: André Balk. De sfeer was prettig en laagdrempelig. Wij zijn weer bijgeschoold, maar hopen het zo min mogelijk nodig te hebben.
Dank aan Patrick Schoon voor het weer beschikbaar stellen van zijn ruimte! Heel fijn! Sportieve groet, Suzan
BRC’ers Hans Stougie en Fred van der Roest finishen in 112 km lange ultraloop
Meer dan honderd kilometer hardlopen door drassige weilanden, door bossen en over de Noord-Limburgse velden tussen Venray, Deurne en Venlo, Hans Stougie en Fred van der Roest deden het!!
Bij het krieken van de dag startten de twee ultralopers van de Bergse Runnersclub in de loodzware Petranpad Trail, een 112 kilometer lang wandelpad dat de natuurgebieden Horst aan de Maas met elkaar verbindt.
De Petranpad trail is een uitdagende langeafstandsrace waarbij met behulp van GPS de route gevolgd moet worden. Hans en Fred hebben maandenlang toegewerkt naar de Petran Pad Trail en op zaterdag 6 mei was het eindelijk zo ver. Nadat ze in 2019 samen al de honderd kilometer lange Run van Winschoten hadden voltooid werd de Petran Pad Trail hun nieuwe sportieve droom.
Ruim zestig kilometer liep het BRC duo gezamenlijk op, daarna kozen ze elk voor hun eigen tempo. In Nederhorst den Berg werden hun verrichtingen via de GPS nauwgezet gevolgd door hun trainingsmaatjes van de Bergse Runners.
Via BRC trainster Suzan Stougie kregen zij elke uur een update, daarnaast zorgde Suzan voor de ravitaillering onderweg en natuurlijk ook voor de mentale support, want in de loop van de dag waren er natuurlijk ook moeilijke momenten die overwonnen moesten worden. “Het was een intensieve dag, maar ik ben blij dat ik de mannen op weg heb kunnen helpen”, liet Suzan na afloop weten.
Na 15 uur en negen minuten hardlopen bereikte Hans Stougie nog opvallend fit de finish. “Af en toe was het wel even zoeken met de GPS, uiteindelijk heb ik zelfs drie kilometer meer gelopen dan de officiële route”, zei Hans. En hij kon er zelfs om lachen. Veertig minuten later bereikte Fred de eindstreep, net als Hans was hij zeer blij dat hij deze monsterrace had volbracht. “Het was zwaar, maar in de wetenschap dat zoveel mensen met ons meeleefden, te doen”, zei Fred bij de finish.
Wat het nieuwe sportieve doel wordt van de ultra BRC ‘ers is nog niet bekend.
Namens het bestuur en trainers feliciteren wij Fred en Hans met hun geweldige prestatie!
Zondagochtend rond half 10 verzamelen er zo’n 40 sportieve deelnemers, wandelaars en hardlopers, voor de nieuwjaarsloop.
Na een kort welkom en een vernieuwende warming-up door de boerderij, vertrokken de 4 groepen voor een uurtje inspannen rond de plas of rond het eiland. Het was een schitterende ochtend om een wandeling te maken of een rondje hard te lopen, dus iedereen genoot. Er kwamen ook nog wat niet lopers/wandelaars nieuwjaar wensen. Het was een zeer geslaagde ochtend.
Vanmiddag trok een 13 tal sportieve leden de oude schoenen aan voor de BRC-crossloop. Over weilanden, sloten, dijken, vele hekjes en door Nederhorst’s verborgen jungle werden de nodige kilometers wandelend en rennend afgelegd. Onder het genot van een welverdiend drankje in de Blijk is de belofte gemaakt de cross in het voorjaar te herhalen!
