Beren op de weg

  • -
logo-berenloop

Beren op de weg

Category : Verslagen

logo-berenloopHet is zondag 3 november even voor 12 uur. We hebben net Evelien uitgezwaaid die aan haar halve marathon is begonnen. Met 5000 lopers die het dorp samen met Evelien verlaten, wordt het stil op de weg. De rijen voor de dixi zijn verdwenen en de gezellige straatjes van West Terschelling zijn weer stil. Stilte voor de storm.

Zo’n 500 marathonlopers melden zich stilletjes bij de start uit ontzag voor wat komen gaat….. 42 kilometer ploeteren langs dijken, door duinen en over het strand op weg naar de Brandaris, einddoel van de Terschellingse Berenloop. Genoeg beren op de weg. Jan Dubbelaar meldt zich vooraan in het startveld. Martien en ik zoeken een plekje wat verder naar achteren om te voorkomen dat we te snel van start gaan.

Tien over half een; met door merg en been snerpend scheepgetoeter vertrekt de marathonstoet voor haar eerste kilometer door het dorp. Het weer is uitstekend. Nadat halverwege de week de voorspellingen nog een windkracht 6 aangaven komt de wind niet boven de 3 uit. De temperatuur is optimaal rond een graad of elf en er komt zelfs een bleek zonnetje tussen de wolken door.

De eerste 7 kilometer gaan grotendeels over de hoofdweg richting het oosten. Hierna slingeren we tussen de weilanden door richting Formerum, onze uitvalsbasis voor dit weekend. Het hele dorp is uitgelopen. We lopen onder een van de 3 prachtige berenbogen die speciaal voor deze gelegenheid zijn opgezet. Overal hangen en staan beren langs de weg. Er wordt gezongen, muziek gemaakt en heel veel geklapt…

Verder gaat het tot we ons meest oostelijke punt bereiken in Oosterend. Hier scherp naar links, een afslag die naar later blijkt door een hele groep lopers gemist is. Zij lopen uiteindelijk 5 kilometer te ver…..

Vanaf een kilometer of 19 eindigt het vlakke gedeelte en lopen we door een prachtig duingebied. Het glooit wat op en neer zonder dat het echt klimmen wordt. De benen doen het nog steeds erg goed. Vrijwel moeiteloos loop ik ruim onder mijn vooraf ingeschatte tempo. Beetje onverstandig, maar het gaat zo lekker, ik zie het wel……..
Rondom de 21 denk ik aan de andere BRC ers die de halvemarathon lopen en bijna klaar zullen zijn; Petra, Evelien en Sebastiaan. Ik duim voor hen dat het met hen net zo lekker gaat als bij mij. We hebben ze net na hun start nog even aan kunnen moedigen. Zowel Petra met haar zus, als Sebastiaan hadden er duidelijk zin in, het zal vast goed zijn gegaan..

Bij 28 kilometer zijn we terug aan de andere kant van het dorp Formerum. Ook hier weer veel enthousiasme en een prachtige boog. Vanaf dit stuk hebben we gisteren de route met de fiets verkend. Ik weet wat er komen gaat; een stukje wind tegen , draaien, wind mee en dan het duin over en het strand op…..

 

Het strand ligt er perfect bij. Eenmaal op de route is het zand hard en prima begaanbaar. Het uitzicht is prachtig. Doordat het al tegen half vier loopt, kleurt de lucht wat lichtoranje. Donkere wolken pakken zich samen aan de westkant van het eiland. Het is echt een indrukwekkend gezicht. Ik ben enigszins verbaasd dat ik nog zo kan genieten van het uitzicht. Vaak zit ik er rond de 32 kilometer al flink doorheen en heb ik daar geen oog voor, maar vandaag gaat het als de brandweer.

Het strand af iets na de 35 kilometer betekent het duin op. Ik heb mij voorgenomen om mij niet te forceren en naar boven te wandelen. Grappig genoeg ga ik al snelwandelend net zo snel als mijn buurmanloper die angstvallig probeert te blijven rennen. Mensen langs de kant moedigen mij aan om weer te gaan rennen. Ik stel ze gerust; boven pik het weer op…..

Vanaf de duintop, weet ik, is het zo n 6 kilometer recht toe recht aan, eerst over een bijna vlakke weg door het duingebied en dan door het bos. Hier wordt het wel wat zwaarder en mijn lopen begint meer op zwoegen te gaan lijken. De laatste kilometers voor het dorp moet ik 3 keer kort wandelen, omdat ik kramp in mijn kuit op voel komen. Kort, want ik wil door. Ik hoor de muziek, ik zie lichten, de kilometers, worden hectometers, worden meters  ….

En dan is daar, half 5, de binnenkomst in het dorp. Eerst nog door de rustige straten die we begin van de middag al doorkruist hebben, een smalle bocht naar rechts en dan…. Een kolkende massa van mensen, rijen dik, schreeuwend en joelend. Ik krijg vleugels en ren high fives uitdelend door de smalle doorgang, over de rode loper naar de Brandaris, het einddoel.

Wat een prachtige loop, wat een super eiland. Beregoed!

Irma


Sponsors

Laatste berichten

Inschrijf- en machtigingsformulier