Wat gebeurt in Athene blijft in Athene. Deel 1 – Wisten jullie dat?

Op zondag 9 november liepen 10 enthousiaste BRC lopers de legendarische marathon tussen Marathon en Athene in Griekenland. Voor dit evenement hebben de 10 lopers en 3 begeleiders/partners 5 dagen in Athene verbleven. Wat gebeurde daar eigenlijk voor, tijdens en na de marathon? Nu is het credo: wat gebeurt in Athene blijft ook in Athene. Maar zoals we weten zijn hardlopers niet zo van de regeltjes……

Door Evelien en Erik.

Wisten jullie dat?…

We bij het verkeerde station zijn uitgestapt om naar de Expohallen te gaan voor het ophalen van de rugnummers. We hadden eigenlijk de tram moeten nemen i.p.v. de metro en dat heeft ons een heroïsche tocht van zeker 4 km opgeleverd. We hebben daardoor wel kunnen genieten van een tour langs de sfeervolle Roma low budget camping met geen faciliteiten…

We zaterdag de meest belabberde wisseling van de wacht ooit hebben meegemaakt bij het Graf van de Onbekende Soldaat op het Syntagma Plein in Athene. Staan wij meer dan een half uur in de regen vol spanning te wachten op de verse krachten die marcherend over het plein met hoog opgeheven benen hun kameraden komen vervangen. Maar niets is minder waar. Wat schept onze verbazing als ineens een groene jeep het plein op komt rijden en kort daarna 2 verse soldaten uit de laadbak stappen en de plaats innemen van hun collega’s onder het afdakje. Voor we het doorhadden waren de vorige 2 wachters in de auto gestapt en weggereden. We waren weer een ervaring rijker en een illusie armer…

We na veel zoeken in het grootste park van Athene eindelijke een coffeeshop hebben gevonden. Maar deze bleek toch gewoon koffie te schenken…

We op de ochtend van de marathon nauwelijks om 6:00 uur in de bus waren gestapt om van Athene naar de start in Marathon te rijden of we werden al getracteerd op een eindeloze reeks van instructies via de speaker…

Het in de bus van Athene naar Marathon steeds stiller werd wanneer de bus steeds meer steile heuvels over moest rijden. Iedereen wist dat dezelfde weg terug gerend moest worden…

De chaos voor de start van de marathon in het stadion van Marathon enorm was. Er waren tegelijkertijd minstens 6 rijen lopers die naar de busjes wilden om de tassen in te leveren en ook minstens 6 rijen lopers die al de tassen hadden ingeleverd en weer terug liepen om naar de startvakken te gaan. De organisatie trachten de chaos te structureren door een rood/wit lint te spannen in het midden van de weg. Maar weinig mensen hadden dat door…

We gedurende 2 uur die we moesten wachten in het kale onbedekte stadion van Marathon werden beziggehouden met een dronken stadionspreker die alle instructries die we krgen in de bus nog even dunnetjes over deed en vooral bleef hameren op “welcome to the only authentic marathon” en “only 15 minutes to bring the bags to the bus corresponding with your BIB number”. En dat we in de weinige pauzes die de stadionspreker nam werden verblijd met talloze sirtaki-nummers. Hoe dichter we bij het startschot kwamen hoe zwakker de stem van de stadionspreker werd. We hebben nog nooit zo hevig verlangd naar het startschot om 9:00 uur…

Er in startvak 2 een hardloper naast een rolstoel stond: een vader die zijn gehandicapte dochter door de 42,195 km ging duwen. Oh ja…en dat er ook nog een lief klein hondje meeging op het voeteinde van de rolstoel…

We in startvak 2 een ballon kregen maar dat het vervolgens gissen was wanneer alle ballonnen konden worden losgelaten. Uiteindelijk werd het aloude principe toegepast van ‘als de eerste schaap over de dam loopt’…

Evelien tijdens het lopen van de marathon iets bijzonders heeft meegemaakt. Zij zag het in de verte gebeuren. Een stelletje liep gezamenlijk de marathon. Plotseling hield de man op met lopen, dwong zijn vriendin tot stoppen en ging voor haar op de knieën. “Wil je met me trouwen”. Evelien begreep van afstand dat het antwoord JA was. Vervolgens toverde hij een ring tevoorschijn en schoof die om haar vinger. Daarna werd er hevig geknuffeld. In het voorbijgaan werden ze door diverse lopers gefeliciteerd en was er applaus. Leuk hé!…

Enkele lopers in het begin van de route in Marathon in staat waren het grafmonument (toch wel een hele grote heuvel met gras) te missen waar de 192 gesneuvelde Atheense hoplieten liggen van de Slag bij Marathon. En dat terwijl er toch echt 7 afleveringen over zijn geschreven…

Erik wel erg lang deed over de marathon. Bij thuiskomst bleek de diagnose slijmbeursontsteking te zijn. De arts zei letterlijk: “dikke vette pech”…

Evelien het meeste relaxed over de finish kwam en daardoor waarschijnlijk het meest heeft kunnen genieten van de route…

Jan de dag na de marathon toch een gewoon mens bleek te zijn. Net als de rest van de marathonlopers moest ook hij zijwaards de trap af, terwijl Jan op de dag van de marathon geen enkele blijk van vermoeidheid had…

De voeten van Christine en Remco nog helemaal intact waren zelfs na meer dan 1.000 trainingskilometers en uiteindelijk de marathon…

Martien helemaal hyper werd nadat hij een televisietoren in zicht kreeg die leek op die van Hilversum. Atheners in de buurt keken vreemd op toen Martien vervolgens een lantaarnpaal in klom om een foto van de toren te kunnen maken…

Erik Jan op een gegeven moment helemaal klaar was met weer een Griekse of Romeinse ruïne vol met stenen en zuilen…

Eva compleet van slag was in een cafe toen bleek dat ze niet in staat waren om haar favoriete Braziliaanse cocktail op de juist manier te bereiden…

De restauranteigenaar nog steeds kwaad op ons is nadat we op de laatste avond besloten om niet bij hem maar bij zijn concurrent te gaan eten. Als blikken konden doden…

De eerste opmerking van de 2 Nederlandse gidsen tijdens de fietstour door Athene weinig hoopgevend was: “waar gaan we naar toe?”…

Mark ondertussen in Nederland zijn harem naar 40 vrouwen heeft weten uit te breiden.