Verslag Weststrandwegloop (halve marathon) door Iris Bakker

Verslag Weststrandwegloop ( halve marathon) door Iris Bakker, gelopen met vader en zoon Kruiswijk.

 

Afgelopen zondag meegedaan met de weststrandwegloop. Een uniek, eenmalig en spectaculair evenement! Deze éénmalige loop werd georganiseerd ter gelegenheid van de opening van de verlengde A5.

Er heeft nog nooit een auto over gereden. Tevens loop je ook een stukje over het langste viaduct van Nederland. Het laatste stuk van de halve marathon werd in het donker gelopen en later bleek dit ook in de regen en beginnende storm te zijn.

 

We wilden graag op tijd zijn, dus twee uur van tevoren vol enthousiasme vertrokken. Het openbaar vervoer werd sterk aanbevolen,dus vertrokken wij met…..de auto. Dit maakte mij een beetje nerveus, maar de heren waren heel overtuigend. Ze vonden inderdaad meteen een plekje, dus anderhalf uur van te voren stonden wij keurig op het telegraaf terein. Echter……dit bleek een stuk minder sfeervol en spectaculair dan wij hadden verwacht. Geen knallende muziek of bruisende menigte. Geen sfeervolle verlichting of unieke finish plek. Wolter Kroes heeft wel opgetreden bleek later, maar die was om het 10 km publiek op te zwepen, daar hebben wij niets van mee gekregen. De eerste 10 km lopers zouden spoedig gaan finishen, dus dat zorgde voor afleiding en waren wij er getuige van, dat mijn mijn man (Nico Bakker) een PR op de 10 km liep van 42.08.

 

Om 16 uur was het eindelijk zo ver. We gingen starten. Ondanks dat één van mijn brc trainers er weinig bij voor kan stellen, liep ik gewapend met mijn I-Phone en koptelefoon voor de broodnodige opzwepende klanken. Dit keer gekozen voor guns n roses. November rain kwam ook voorbij, hoe toepasselijk in deze omstandigheden en in deze maand.

Helaas is dit voorwerp ook een telefoon, dus onder de loop werd ik een aantal keren op geschrikt door een ringtone……

Vanaf het telegraaf terein liepen we via de oprit de snelweg op. Dat is inderdaad een bijzondere ervaring. Alleen maar zwart, glimmend asvalt. Af en toe een water post of een auto van rijkswaterstaat, die zorgde voor de beloofde en sfeervolle lichtjes…..

 

We vertrokken gelijk met zijn drietjes en bleven een tijd bij elkaar. Theo kampt op het moment met zijn achillespezen, dus hij deed het wat rustiger aan. Maar liep desondanks een netto tijd van 1:46:08!

Remco en ik konden praktisch de hele rit bij elkaar blijven. Ik voelde mij goed en wist dat ik mijn huidige tijd kon verbeteren. Dus vanaf de start sneller gelopen dan afgelopen keer in amsterdam. Remco liep ook goed en gaf na 15 km aan, dat als ik zo door liep, 1.42 zou kunnen lopen. Ik wist niet wat ik hoorde, want door de regen en het donker al een tijd niet meer op mijn klokje gekeken. HIj wilde mij uit de wind houden, ik hoefde alleen maar te volgen. En zo liepen wij af op een (voor mij Pr) van een netto tijd van 1:42:37 en Remco 1:42:35.

 

De finish was door het donker en een aantal geplaatste lampen wel sfeervoller geworden, maar ondanks dat wilden wij snel de tent opzoeken om onze doorweekte kleren om te ruilen voor iets behagelijks. Na een aantal minuten kwam Theo ook tevreden binnen met beslagen brillenglazen. Eerst de unieke medaille in ontvangst genomen en een slokje drinken (die sportdrank valt altijd verkeerd). Wat waren wij koud en nat (en inmiddels ook misselijk),maar heel erg voldaan. En trots!

 

Gauw terug naar de warme en snelle auto, die stond lekker om de hoek. Dus heren mede dankzij jullie was het een zeer geslaagde loop!! Op naar de volgende.

 

Groet Iris