Laatste verslag Santiago de Compostella

Laatste verslag Santiago de Compostella,

Na Leon verandert het landschap in een wat opener gebied ,met meer bloemen en struiken en veel witte brem.

Elke nacht slapen we in een andere Pelgrimsherberg of Klooster ,waar je met je Pelgrimspaspoort welkom bent,

je mag er maar 1 nacht blijven slapen .

En overal maak je wel wat mee wat je bij blijft, zoals bij een Engelse Refugio waar we s’middags ontvangen worden

op een high thea, of in een klooster waar we mee hielpen met eten koken.

Bij Cruz de Ferro , waar al heel lang bedevaargangers een meegebrachte steen neerleggen,als symbool van de last

die ze dragen en waarvan ze zich kunnen bevrijden door hun pelgrimstocht naar Jacobus.

Ik klim ook metershoog op de berg en leg er een steen neer van thuis.

De laatste provincie Galicie met de hoofdstad Santiago de Compostela is ook erg mooi , al moeten we nog wel

veel klimmen en ook veel dalen , het gaat steeds zwaarder worden naarmate het einde in zicht komt.

Hierdoor krijg ik wat last van mijn lies , we lassen een rustdag in ,die hadden we in 4 weken nog niet gehad ,je loopt

steeds maar door ,mede ook omdat je overal maar 1 nacht kunt blijven slapen.

Maar met wat aanpassingen en de nodige pijnstillers en Santiago in zicht moet het lukken.

Gelukkig had Bert geen problemen ,zodat hij mij kon bijstaan in de laatste kilometers.

Na 5 weken wandelen kwamen we aan bij de Kathedraal in Santiago de Compostela, op het plein voor de kerk is

het een komen en gaan van de pelgrims, en iedereen is blij dat de missie is volbracht.

Elke dag wordt daar om 12 uur een mis voor de pelgrims gehouden .

We komen er weer veel mensen tegen waarmee we de tocht hebben gelopen, de meesten blijven wel een paar

dagen in Santiago om even bij te komen van al het gewandel.

Door al die weken met elkaar te lopen is er een heel bijzondere band tot stand gekomen met mensen uit verschillende

landen , ook het afzien , de geweldige natuur, hebben op ons een onuitwisbare indruk gemaakt.

De 800 km zit erop ,we vliegen in een aantal uren weer naar huis, dat versiert is met ballonnen door de brc wandelaars.

We slapen weer in ons eigen bed ,en ontbijten s’morgens uitgebreid met lekker bruin brood en beschuit.

Ik heb nog wel even nodig gehad eer ik weer een beetje normaal kon lopen ,maar met dank aan Hans Vuurmans is het gelukt.

We hebben het gehaald en kijken terug op een heel bijzondere tocht.

 

Bert en Hetty